Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

14 Φλεβάρη

Να'τη πάλι αυτή η μέρα. Να'τος πάλι μπροστά μας ο Βαλεντίνος. Κόκκινος, κόκκινος και εορταστικός που και να μη θέλεις να τον δεις, κάνει μπαμ. Και μαζί του κάνουν μπαμ και χιλιάδες εκρήξεις σκέψης στο κεφάλι σου. "Θέε μου τι γιορτή, τη σιχαίνομαι", "Τι δώρο να πάρω?", "Θα μας τα πρήξουν πάλι με τα μπαλόνια", "Εγώ δεν έχω κανέναν να γιορτάσω".. Και μαζί με όλα αυτά έχεις και τον Νίνο να ακούγεται παντού όλη τη μέρα. Αλλά πείτε μου, ποιός βαριέται να ακούει τον Νίνο;

Είναι μια γιορτή όπως χιλιάδες γιορτές. ΟΚ μπορεί να μην είναι μια αληθινή γιορτή, αλλά αν μη τι άλλο είναι μια χαρούμενη μέρα. Είτε είσαι ερωτευμένος είτε όχι είναι όμορφο να βγαίνεις έξω και να υπάρχει χρώμα και εορταστική διάθεση. Μην τρελαίνεστε. Δεν είπε κανένας πως πρέπει να γιορτάσεις, ούτε πως πρέπει να έχεις σχέση. Απλά διασκέδασε το.

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που πήραν ποτέ δώρο αυτή τη μέρα ή που είπαν χρόνια πολλά. Δεν είμαι από αυτούς που βγήκαν στα εστιατόρια με γκουρμέ μενού και γλυκά σε σχήμα καρδιάς να ανταλλάξουν δώρα και φιλιά με το άλλο τους μισό. Όμως δε θα κράξω και αυτούς που το κάνουν. Ας είναι και μια μέρα πιο ξεχωριστή από τις άλλες. Δε θα πάθουμε και τίποτα, γιατί είναι ωραίο να υπάρχει αγάπη. Και εννοείται πως δε θα τη δείξεις αυτή τη μέρα, γιατί θα τη δείχνεις κάθε μέρα. Αλλά η αγάπη είναι η ζωή μας όλη, είναι κινητήριος δύναμη για τα πάντα. Ας υπάρχει και μια μέρα προς τιμήν της.

Σήμερα, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, δεν πήρα δώρο. Δε θα πω στο αγόρι μου χρόνια πολλά, ούτε φυσικά περιμένω απ'αυτόν να μου πει. Δε θα βγω να γιορτάσω τον έρωτα μου, αλλά δε θα κάτσω σαν το Γκρινιάρη να λέω "Μου τη δίνει ο Βαλεντίνος. Μου τη δίνει αυτή η μέρα". Ας είμαστε και μια μέρα λιγότερο μίζεροι, δε θα πάθουμε τίποτα!




Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Καλοσύνη σου

Ποιό είναι το πιο όμορφο πράγμα που σας έχουν πει ποτέ; Ήταν κάτι για την εμφάνιση σας; Για την προσωπικότητα σας; Για την προσφορά σας; Για κάτι που κάνατε;

Είμαστε άνθρωποι και είναι αυτονόητο πως πέρα από τα άσχημα που ακούμε πολλές φορές πίσω από την πλάτη μας  (ή και από τολμηρούς μερικές φορές μπροστά) ακούμε και ωραία πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε υπέροχα. Ακούμε πράγματα από αγνώστους, από γνωστούς και το σημαντικότερο από δικούς μας ανθρώπους. Τι είναι όμως αυτό που μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε ευτυχισμένοι;

Έχω ακούσει κι εγώ πολλά κοπλιμέντα στη ζωή μου και όμορφα λόγια. Αλλά χθες άκουσα το πιο όμορφο πράγμα που θα μπορούσε ποτέ να μου πει κάποιος. Αυτό που μ' έκανε να νιώσω ευτυχία για πολλούς λόγους. 

"Σ'αγαπώ..." είπε. Και όχι δεν είναι αυτός ο λόγος που ένιωσα απέραντη ευτυχία. Φυσικά και είναι υπέροχο να σου λέει κάποιος ότι σ'αγαπάει. Σε ολοκληρώνει. Είναι αυτό που περιμένεις να ακούσεις από έναν άνθρωπο που νιώθεις κι εσύ το ίδιο και ξέρεις πως το εννοεί. Όμως αυτή τη φορά ρώτησα "γιατί" και η αλήθεια είναι πως η απάντηση με εξέπληξε. 

"Σ'αγαπώ, γιατί μαζί σου έγινα καλύτερος άνθρωπος!" Και εκεί έλιωσα. Γιατί είναι πραγματικά υπέροχο να έχεις την ικανότητα να κάνεις έναν άνθρωπο ακόμα καλύτερο απ'ότι ήταν. Να έχεις την ικανότητα να βελτιώνεις έναν άνθρωπο που ήταν ήδη το καλύτερο για'σένα. Είναι υπέροχο να νιώθει κάποιος μαζί σου ολοκληρωμένος και καλός άνθρωπος. Αυτό δεν είναι το παν άλλωστε; Να είμαστε καλοί άνθρωποι;

Δεν ξέρω για εσάς, για'μένα όμως είναι βασική αρχή. Έτσι μεγάλωσα και έτσι θέλω να συνεχίσω. Να είμαι καλός άνθρωπος. Να πορεύομαι με το καλό και να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη. Κι αυτό πρέπει να κάνετε κι εσείς. Γιατί όταν είσαι καλός, μόνο καλά θα σου έρθουν. Κι αν δεν έρθουν καλά, η ικανότητα σου να αντιμετωπίζεις τα πράγματα με καλοσύνη στο τέλος θα σου φέρει το καλό. Δε λέω πως είμαι καλός άνθρωπος, αυτό είναι κάτι που θα το κρίνουν οι άλλοι για'μένα κι όχι εγώ, όμως προσπαθώ για το καλύτερο. 

Αυτό λοιπόν. Να είστε καλοί άνθρωποι και να προσπαθείτε γι'αυτό. Όλα τα άλλα θα έρθουν. Πιστέψτε με.


Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2014

Ζήσε

Η προηγούμενη χρονιά μόλις τελείωσε και θέλω τόσα πολλά να πω. Μπορεί το 2013 να μην έγραφα πολύ (ελάχιστα δηλαδή έγραψα) αλλά είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να γράψω, τόσα συναισθήματα και καταστάσεις που βίωσα..

Το 2013 μπήκε με πολύ άσχημο και σοκαριστικό τρόπο για'μένα και έφυγε επίσης με άσχημο και πολύ στενάχωρο τρόπο. Οπότε, αν κατάλαβα κάτι απ'όλη  αυτή την ιστορία είναι μια λέξη: ΖΗΣΕ!! Ίσως σου φαίνεται κοινότυπο ή προφανές και αυτονόητο αλλά δεν είναι.

Η ζωή είναι μικρή για να ζεις με πράγματα που σε πάνε πίσω ή σε κρατάνε αδρανή. Κάνε την κάθε σου μέρα να μετράει γιατί δε θα ξαναγυρίσει και το χειρότερο.. μια μέρα λιγότερη προστέθηκε στο υπόλοιπο της ζωής σου. Κάνε πράγματα που σου φαίνονται ακόμα και τρελά για'σένα γιατί στο τέλος της μέρας θα είσαι ενθουσιασμένος κι ευτυχισμένος που έκανες κάτι διαφορετικό. Βγες έξω, γέλα, πέρνα καλά. Κι αν δεν περνάς καλά με τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου βρες τρόπους να το αλλάξεις ή βρες νέους φίλους να περνάς καλά. Είναι υπέροχο να ανακαλύπτεις νέους ανθρώπους στη ζωή σου που μοιράζεστε τόσα κοινά, ανθρώπους που άργησες να βρεις αλλά πλέον δε μπορείς να αποχωριστείς.

Αν το σκεφτείς θα καταλάβεις πως δεν έχουν σημασία πολλά όταν είσαι καλά. Όταν περνάς καλά. Απλά απελευθέρωσε τον εαυτό σου και μη σκέφτεσαι τι θα πουν οι άλλοι. Ξόδεψα πολύ χρόνο απ'τη ζωή μου σκεπτόμενη το τι θα πουν οι άλλοι και ξέρετε τι κατάλαβα; Πόσο ανόητη και ανεγκέφαλη ήμουν, πόση ενέργεια έχασα θεωρώντας τη γνώμη άλλων σημαντικότερη από τα θέλω μου.

Μην ζεις για τους άλλους, είναι ότι πιο στενάχωρο μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου γιατί ποτέ δε θα ικανοποιείς εσένα αλλά τους άλλους. Βγες λοιπόν, διασκέδασε, γέλα, μείνει σπίτι σου με άτομα που αγαπάς και πέρνα όμορφα, γίνε αισιόδοξος και χαμογελαστός, θετικός άνθρωπος. Ξύπνα το πρωί και ντύσου όμορφα, όπως αρέσει σ'εσένα, φόρα αυτό που θέλεις και μη σκέφτεσαι τι θα πουν οι άλλοι. Κι αν σου κάνει κέφι βάλε και τα καλά σου. Περνάνε τόσο καιρό μέσα στη ντουλάπα για να φορεθούν μόνο μια φορά, ενώ θα θέλαμε να τα φοράμε συνέχεια. Δεν είναι άδικο;

Αγάπα τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου και πες τους το. Είναι ευτυχία να αγαπάς και να σ'αγαπάνε. Αλλά πριν το κάνεις ζύγισε καλά ποιοι είναι αυτοί που αξίζουν το σ'αγαπώ σου, την προσοχή και το χρόνο σου. Όταν κάνεις αυτό το ξεκαθάρισμα θα είσαι πιο καθαρός κι εσύ γιατι θα ξέρεις πως γύρω σου έχεις καθαρό τοπίο με καθαρούς ανθρώπους.

Θέλω η νέα χρονιά να είναι η καλύτερη για όλους και δεν είναι θέμα τύχης αλλα στο χέρι του καθενός να το καταφέρει. Γίνετε καλοί άνθρωποι που νοιάζονται. Γίνετε πιο σοφοί, πιο εκλεκτικοί και να αγαπάτε. Όταν αγαπάς όλα είναι πάντα καλύτερα. 

Καλή χρονιά να έχουμε όλοι με λιγότερα προβλήματα!

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Ποιά Θυσία;

Αγαπάμε. Παθιαζόμαστε. Λατρεύουμε. Τι κάνουμε όμως όταν έρθουν τα δύσκολα; Η αγάπη απαιτεί θυσίες. Αυτό μάθαμε από την πρώτη στιγμή που μάθαμε και τη λέξη αγάπη. Είναι αλληλένδετες αυτές οι δύο έννοιες, δυστυχώς. 

Θυσίες κάνουμε καθημερινά. Θυσίες για τον εαυτό μας, την οικογένεια μας και κυρίως για τον ένα και μοναδικό άνθρωπο της ζωής μας που είμαστε τρελοί και παλαβοί για πάρτη του. Θυσίες που υπό άλλες συνθήκες θα μας φαινόταν τρέλες και θα λέγαμε "Εγώ αυτό δεν πρόκειται να το κάνω ποτέ για κανέναν". Έλα όμως που αυτός ο κανένας όταν έρθει στη ζωή σου και γίνει κάποιος θα σε κάνει "μέχρι και μουστάκι να ξυρίσεις" όπως έλεγαν οι μουσικοί του Φαίδωνα Γεωργίτση, όταν για χάρη του Crazy Girl έκοψε το -σήμα κατατεθέν της ανδρικής του τιμής και λεβεντιάς - μουστάκι του. 

Είναι αξιοπερίεργο όταν αγαπάς πόσο εύκολα αλλάζεις τις θεωρίες σου και δέχεσαι πράγματα δύσκολα για την ιδιοσυγκρασία σου. Τότε όμως είναι μαγικό να μπορείς να ξεπερνάς τον εαυτό και τον εγωισμό σου και να κάνεις πράγματα για τον άνθρωπο που έχεις επιλέξει να δώσεις την καρδιά σου. Το πρόβλημα δυστυχώς έρχεται όταν πρέπει, όπως είπαμε, να κάνεις θυσία για τον άλλο. Να κάνεις κάτι που δεν θέλεις ή σου είναι πολύ δύσκολο. Εκεί είναι που θα φανεί πόσο είσαι διατεθειμένος να ξεπεράσεις τον εαυτό σου για κάποιον άλλο. Εκεί είναι που  θα δείξεις το μεγαλείο της αγάπης σου. 

Δε λέω ότι πάντα κάνουμε λογικές θυσίες, ούτε ότι είναι πάντα αυτό που πρέπει να γίνει για να προχωρήσει μια αγάπη, όμως μέσα από αυτές μαθαίνεις την ανιδιοτέλεια και πως να ιεραρχείς τα σημαντικά πράγματα στη ζωή. Πως να δίνεις προτεραιότητα και σημασία στα θέλω της αγάπης σου. 

Δυστυχώς η θυσία είναι μια δύσκολη λέξη, αλλά ποιός είπε ότι η αγάπη είναι έυκολη;

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

Περνάει καιρός πλέον από τις τελευταίες φορές που γράφω στο μπλογκ αυτό και δε μου αρέσει. Θα'θελα να γράφω πιο συχνά αλλά είμαι δειλή. Θύμα λογοκρισίας πολλές φορές. Και κουράζομαι πραγματικά κάθε φορά να αναλύω και να δικαιολογώ τους λόγους που γράφω κάτι και γιατί τα λέω. Παρ' όλ' αυτά αποφάσισα να ξεφύγω λίγο από τη δειλία μου και να αρχίσω και πάλι το γράψιμο.

Είναι ένας τρόπος που ανέκαθεν με έκανε να νιώθω πιο ελεύθερη και να εκτονώνομαι. Από μικρή έγραφα πολύ, έγραφα και γέμιζα τετράδια, μπλοκ, σημειωματάρια.. Και μετά τα πετούσα. Δε μου ήταν απαραίτητο να τα ξανά διαβάζω, μου αρκούσε απλά να τα γράφω. Μέχρι και στις ώρες του μαθήματος στο σχολείο εγώ έγραφα.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν την έχω δει ούτε συγγραφέας ούτε Κάρι Μπράτσω, απλά κάνω αυτό που από μικρή μ'έκανε να νιώθω καλά. Απλώς τώρα το μοιράζομαι και βλέπω πως είναι πολλοί εκεί έξω που το στηρίζουν και νιώθουν έτσι.

Σας συμβουλεύω να αρχίσετε το γράψιμο και θα δείτε πως πέρα από την εκτόνωση που θα νιώσετε ίσως ανακαλύψετε καλύτερα και τον εαυτό σας. Εγώ μόλις ξανά ξεκίνησα και θα τα πούμε πολύ πολύ σύντομα. 

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Κρίση ετών 27

Στην Ελλάδα του 2013, ευρισκόμενη σε κρίση 3-4 χρόνια τώρα δεν την είχα αντιμετωπίσει όπως άρμοζε σε κάθε νέο της ηλικίας μου. Έφτασα λοιπόν στα 27 για να δω ιδίοις όμμασι πως τα πράγματα αρχίζουν να σκουραίνουν. Θα μου πείτε "Τι λες καλή μου; Πού ζεις;", αλλά εγώ και τη δουλίτσα μου την είχα και το σπιτάκι μου το είχα και την παρέα μου την είχα και πρόβλημα δεν είχα (εκτός βέβαια από τα γνωστά χαζοπροβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά κι αν μας ακούσει κανένας με αληθινά προβλήματα θα μας αρχίσει το κήρυγμα ότι είμαστε αχάριστοι κι ότι αυτά δεν είναι προβλήματα κι ότι τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε κτλ κτλ ).

Βρέθηκα λοιπόν όπως σας έλεγα σήμερα σε κρίση. Έχοντας χάσει σημαντικό μέρος της δουλειάς μου και σκεπτόμενη πως θα πρέπει και πάλι να αρχίσω να ζω με την πατρική βοήθεια. Και άντε πες επαρχία είμαστε όλοι λίγο πολύ θα τα καταφέρουμε, αλλά τι γίνεται όταν ζεις καθημερινά κάνοντας απολύτως τίποτα; Ο άνθρωπος σαν παραγωγικό ον δε μπορεί να κάθεται πολύ κι αν κάθεται πολύ αρχίζει τις φιλοσοφίες και φιλοσοφία με βλακεία φίλοι μου είναι, πιστέψτε με, πάρα πολύ κοντά. Και άντε πάλι πες είναι πολύ που μεγάλωσαν με το σύνδρομο του τεμπέλη. Τι θα γίνουν όμως όλοι αυτοί που αν δεν παράγουν θα πεθάνουν; Και μη με πείτε υπερβολική γιατί η ανία και η τεμπελιά είναι αργός θάνατος και το χειρότερο, πνευματικός. 

Και σα να μην έφτανε αυτό έφτασε κι η κρίση της παρέας, όπου ο καθένας μαζεύτηκε στο καβούκι του, στα δικά του και ξεχάσαμε πως κάποτε βγαίναμε κι όχι μόνο βγαίναμε αλλά περνούσαμε και καλά. Πως κάποτε διασκεδάζαμε και είχαμε ψυχή στην παρέα με τα πάνω και τα κάτω της αλλά πάντα παραμέναμε παρέα. Και τώρα θα'ναι θαύμα αν καταφέρουμε να βρεθούμε για ένα καφέ μια φορά στο τόσο. Τώρα θα'ναι θαύμα κι αν βγούμε. Όχι λόγω κρίσης, αλλά λόγω διαφοράς συνθηκών. Άλλοι "σοβάρεψαν" απότομα, άλλοι απορροφήθηκαν στη σχέση τους, άλλοι στη δουλειά τους και έμεινα να αναρωτιέμαι πώς γίναμε έτσι. Και να σκέφτομαι πως, για όνομα του Θεού, είμαστε ακόμα νέοι για να κλεινόμαστε στα σπίτια και στους εαυτούς μας από τόσο νωρίς.

Αρνούμαι λοιπόν να μπω στο καλούπι που θέλει να μας βάλει η κοινωνία. Κι αν δε βρω τη δουλειά που είχα θα βρω νέους τρόπους να δημιουργήσω. Γιατί όπως και να'χει δεν υπάρχει ωραιότερο και πιο ικανοποιητικό πράγμα στη ζωή του ανθρώπου από τη δημιουργία. Κι αν δεν έχω πλέον την πολυτέλεια να κάνω τις παλιές εξόδους με την παρέα μου, θα βρω άλλες διεξόδους διασκέδασης.

Βαρύ σας έπεσε το ποστ μετά από τόσο καιρό, αλλά είναι η σημερινή πραγματικότητα κι επειδή αυτό προσπαθεί να μας επιβάλλει μην υποκύψετε. Όσο είσαι νέος κι έχεις την έπαρση της ηλικίας, τα κότσια και την τόλμη κάνε τα πάντα για να αλλάξεις αν όχι τον κόσμο, τη ζωή σου. Γιατί στην τελική αυτό που μένει είναι οι αναμνήσεις κι οι εμπειρίες. 




Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

(NO) DOUGHT


Ωραίο συγκρότημα,έτσι? Και η Gwen θεά! Μακάρι όμως η λέξη «αμφιβολία» να ήταν τόσο ωραία και αισιόδοξη όσο το συγκρότημα. Δεν είναι. Για την ακρίβεια είναι τόσο αντίθετη με το ωραίο και αισιόδοξο, όσο το άσπρο με το μαύρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρισκόμαστε στην πλευρά του μαύρου.

Αμφιβολία: Αβεβαιότητα. Και πώς να ζήσεις ήρεμος όταν δεν είσαι βέβαιος για κάτι; Όταν σκέφτεσαι πως ίσως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται; Ο Ρότζερ Μπέικον είπε πως «αν κάτι ξεκινήσει με σιγουριά, καταλήγει με αμφιβολίες, ενώ όταν ξεκινήσει με αμφιβολίες, θα τελειώσει με σιγουριά». Σαφώς και είναι ανθρώπινο να μην εμπιστεύεσαι τα πάντα γύρω σου και να κρατάς επιφυλάξεις. Σαφώς και δεν πρέπει να πηγαίνεις στα τυφλά, αλλά να έχεις στο μυαλό σου πως δεν είναι όλα τέλεια. Αλλά όταν οι αμφιβολίες έχουν να κάνουν με πράγματα και ανθρώπους που είναι απόλυτα συνυφασμένοι μαζί σου, όπως μια σχέση, τότε τα πράγματα είναι άσχημα.

 Η αμφιβολία σε μια σχέση είναι ένα συναίσθημα που σε τρώει, σε βασανίζει, σε τελειώνει. Σε κάνει να αισθάνεσαι ανασφάλεια. Και αυτό ξέρουμε πως είναι το χειρότερο συναίσθημα για τον άνθρωπο,γιατί από’κει ξεκινάνε συνήθως όλα τα προβλήματα. Όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης, είτε στον εαυτό σου, είτε στον άλλο κι επειδή μιλάμε για μια σχέση έχεις ανάγκη να εμπιστεύεσαι τον άνθρωπο σου. Όταν όμως αμφιβάλλεις μπαίνεις στη διαδικασία όχι μόνο να μην μπορείς να τον εμπιστευτείς, αλλά να μην εμπιστεύεσαι κι εσένα τον ίδιο. Μπαίνεις στη διαδικασία να υποπτεύεσαι το παραμικρό, να μην μπορείς να διακρίνεις την αλήθεια από το ψέμα και να ελαττώνεις συνεχώς την αντίληψη σου απέναντι στα πράγματα.

Αν είσαι κάπου που συνεχώς σου γεννιούνται αμφιβολίες είναι καιρός να δράσεις και να σκεφτείς καλύτερα αν θέλεις να συνεχίζεις τη ζωή σου με συναισθήματα θολά και αβέβαια που σε τρελαίνουν και σε οδηγούν στην παράνοια. Γιατί ας μη γελιόμαστε. Αυτά τα συναισθήματα σε μια σχέση πάντα εκεί σε οδηγούν και για να μπήκες στη διαδικασία να αμφιβάλεις σημαίνει πως υπήρξε κάποιος λόγος.Θα κλείσω λοιπόν με αυτό που είπε ο Βολτέρος: «Αν αμφιβάλλεις για μια πράξη, αν είναι δίκαιη ή άδικη, άπεχε απ’αυτήν».